maandag 17 juni 2013

Feest van de Moren en Christenen

Gisteren in Moraira:


Feestwoordenboek: over reconquista, embajadas en entradas

 


Deze week kijken we eens nader naar de feesten van Moren en christenen die momenteel in veel gemeenten worden gevierd.
 
Deze feesten hebben allerlei vaste onderdelen, zoals de ‘embajada’ en de ‘reconquista’ en in de ‘entradas’ (optochten) lopen ontelbaar veel verschillende groepen mee. Behalve Moren en christenen zijn dat onder meer ‘maceros’, ‘zíngaros’ en ‘contrabandistas’.

In het grootste deel van de dorpen en steden in de provincie Alicante worden Moros y Cristianosfeesten gevierd, feesten waar nog eens uitgebreid stil wordt gestaan bij een stukje belangrijke geschiedenis. Het gaat daarbij natuurlijk om de tijd van de ‘reconquista’, de herovering van Spanje op de Moren door de christelijke legers. Deze uit het noorden van Afrika afkomstige Moren zetten in het jaar 711 voet aan wal in Gibraltar en begonnen een snelle en op­vallend gemakkelijke opmars. Voor er tien jaar voorbij waren hadden ze vrijwel het hele Iberisch schiereiland veroverd. Deze snelle verovering wordt geweten aan het feit dat Spanje in de decennia voor het jaar 711 in handen was van diverse Visigotische koningen en edelen, die het onderling niet eens waren. Er heerste een organisatorische chaos en weinig eensgezindheid en daarvan profiteerden de Moren.De opmars van de Moren werd in het uiterste noorden een halt toegeroepen door Don Pelayo. Hij en zijn mannen wonnen in 722 de zogenoemde ‘slag van Covadonga’ en dat was de eerste echte nederlaag die de Moren leden. Door de christenen werd deze zege gezien als de ommekeer en als begin van wat de herovering van Spanje door de christenen zou moeten worden. Deze herovering zou echter ruim zes eeuwen duren. De plaatsen in de provincie Alicante kwamen in twaalfde en dertiende eeuw terug in christelijke handen maar de laatste Moorse koning zou pas in 1492 uit Granada worden weggejaagd.

Meer dan zeshonderd jaar lang werd er dus wel ergens in Spanje tussen Moren en christenen gevochten en talloze plaatsen werden meerdere malen veroverd en weer terugveroverd. Het is deze strijd die in de Moren en christenenfeesten van vandaag de dag wordt uitgebeeld en in veel plaatsen wordt daar ook nog een stukje lokale ge­schiedenis aan toegevoegd. Zo speelt in?Alcoy de patroonheilige Sint-Joris een grote rol in de feesten. Deze zou volgens de overlevering hebben geholpen bij het verslaan van de Moren en tijdens de feesten verschijnt hij boven de stad. In een aantal kustplaatsen laat men de Moren op bootjes de kust aanvallen, hiermee ook verwijzend naar de vele eeuwen dat deze plaatsen op hun hoede moesten zijn voor piraten uit zee.

De feesten bestaan zoals gezegd uit een aantal vaste onderdelen. Er wordt een kasteeltje opgebouwd in het centrum van de plaats en rond die plek vinden de in scène gezette gevechten tussen de troepen plaats.

Tijdens het onderdeel dat de ‘embajada’ wordt genoemd, eisen de aanvallende Mo­ren in een toneelstuk de overgave van het kasteel.?De christenen weigeren die en er volgt een gevecht dat gewonnen wordt door de Moren. In sommige plaatsen verschijnt na de overwinning een pop in Moorse kledij op de torens van het kasteel. Deze wordt La Mahoma genoemd.

Een dag later wordt het geheel nog eens over gedaan: nu zijn het de christenen die de overgave eisen, en natuurlijk weigeren de Moren. Nieuwe gevechten volgen en deze keer winnen de christenen zodat de ‘reconquista’ een feit is. Als dank voor de overwinning op de ‘heidenen’ volgt vaak een bloemenofferande en/of een processie. In veel gemeenten wordt de overwinning als een soort toneelstuk nagespeeld en daarop volgt dan soms ook nog een deel waarin de Moor bekeerd wordt tot het christendom.Voor veel toeristen is de ‘entrada’ (intocht) het hoogtepunt van de Moren en christenenfeesten. Dit is een gala-optocht van alle feestverenigingen, waarbij de feestgangers gekleed gaan in prachtige kostuums. In sommige gemeenten wordt er één avond uitgetrokken voor de optocht van de Moorse troepen en een andere avond voor de christentroepen, in andere gemeenten voegt men dit samen en duurt de optocht vele uren lang.

Wie denkt dat er alleen Moren en christenen zijn, komt bedrogen uit. Dat was weliswaar vroeger zo maar in de afgelopen halve eeuw zijn er steeds meer groepen bijgekomen. Zo kunnen de Moren worden onderverdeeld in onder meer Almorávides, Moros Viejos, Almohades, Beduinos, Bereberes, Tuaregs en Moros Nuevos, waarbij gerefereerd werd aan het feit dat niet alle Moren die in de loop van de geschiedenis in Spanje woonden, uit dezelfde streek afkomstig waren.?Er waren Berbers bij, mensen uit het nabije oosten of zuidelijker Afrika. In de optocht ziet u dus de traditionele Moren met witte broeken, puntschoenen en een rode fez, maar ook Moren met zwartgeschilderde gezichten en spectaculaire kleurige pakken. Bij de christenen ziet men onder meer cru­zadas (kruisridders), almogávares (troe­pen die de grens tussen Aragón en Castilla bewaakten), maceros (landarbeiders), zíngaros (zigeuners), contrabandistas (zwarthandelaren), templarios (tempeliers) en estudiantes (studenten). De ridders hebben maliënkolders aan en helmen op, de maceros dragen granen, fruit en een hooivork mee en gaan gekleed in eenvoudige kledij met kleurige versieringen en de estudiantes gaan in het zwart gekleed en dragen reuzenpotloden mee. Bovendien zijn er nog de piraten, een groep die vooral bij jonge feestgangers populair is. Elk jaar wordt één van de feestverenigingen van beide kanten aangewezen om dat jaar de aanvoerder te zijn. Dat betekent dat die groep de optocht opent of afsluit met extra mooie kostuums, met versierde wagens en meestal met paarden.De entradas onderscheiden zich ook omdat achter elke feestvereniging een harmonieorkest loopt dat aanstekelijke muziek speelt van een zeer hoge kwaliteit. De orkesten komen uit plaatsen in de omgeving. Ze zijn elk weekend op pad om in een andere plaats op te treden. De orkesten maken soms gebruik van traditionele instrumenten zoals de dolçaina en de tabalet (fluit en trommel) maar vooral van veel metalen blaasinstrumenten en percussie. De Moren krijgen gezelschap van andere muziek dan de christenen. Waar de christenen lopen op aangename marcheer­marsen worden de Moren opgezweept door paso dobles. De bekendste daarvan is ongetwijfeld ‘Paquito el Chocola­tero’, een paso doble die in 1937 werd geschreven door Gustavo Pascual Falcó uit Cocentaina en die hij opdroeg aan zijn zwager die chocolademaker was. Het muziekstuk zou uitgroeien tot een melodie die elke Alicantijn kent en die op elk feest gespeeld wordt. In 2007 werd ‘Paquito’ zelfs benoemd tot het muziekstuk dat het meest live gespeeld wordt in heel Spanje.

Door: Bea Lutje Schipholt

(Bron: De Week) 






















woensdag 12 juni 2013

Vervolg Spanje

Zondag 9 juni een prachtige tocht gemaakt door de bergen van La Nucia naar Tormos en terug.foto's te zien op https://picasaweb.google.com/marthabos
Maandag 10 juni van Xalo (Jalon) naar Massarof en Bernia. Schitterende natuur.foto's te zien op https://picasaweb.google.com/marthabos
Dinsdag de 11e naar het strand in Vila Joiosa. Het was 32 °. Luurd moest erg oppassen voor de zon en had de benen goed ingesmeerd. In het appartement waren strandstoelen en parasols aanwezig.






zaterdag 8 juni 2013

Verjaardag en verder van alles wat





Het verjaardagsgevoel begon op 5 juni met traditioneel kijken naar de film The Longest Day;  6 juni is per slot D-day.
Nu wordt de Alp du zes traditie..€25miljoen is weer een mooie score. Alle bewondering voor de fietsers en lopers.
Maar goed, 6 juni is rustig verlopen. Geen visite o.i.d. Wim en Hermi haalden hun dochter Kim van het vliegveld Alicante. Daarmee hebben we zaterdag de verjaardagen van Hermi en mij gevierd.
Luurd had om 4 uur afgesproken bij de benedenburen om daar een verrassingsmaaltijd te nuttigen.
Dat was erg gezellig en lekker. Michel was in Nederland. Marco runde de zaak met Ruben, ook een bijzondere leuke jongeman.(Een Oostenrijker).


Zij zijn erg lief en attent.
En thuis krijg ik geen serenade onder het balkon.


 


Op het strand was vandaag de nodige activiteit zoals de foto’s laten zien.





Vrijdag begon erg bewolkt. Het was bij jullie mooier. Om een uur of 11 kwam de zon dan toch door maar verdween weer om een uur of 4. Wij hebben ons bezighouden met weer een apparaat dat het niet meer doet, nl. de Ereader. We zijn er uiteindelijk mee naar een computerzaak gegaan. Die constateerde dat er niets aan het snoertje mankeerde maar dat de ereader zelf stuk is. Leuk is dat weer.

 Ik heb het over het schoonhouden van de straten gehad. Zo worden ze iedere dag geveegd. Ook tussen de auto's. En de prullenbakken worden met de blote handen leeg gemaakt.







We kijken naar jullie uit.


woensdag 5 juni 2013

Nieuw bericht

De "jongens beneden" hebben woensdags vrijaf. Ik ben dus op zoek gegaan naar een nieuw cafe en die zijn er genoeg beneden ons. Het is zoals de meesten van jullie weten prachtig weer hier en we zijn blij voor jullie dat het ook voor jullie beter wordt. Geniet er allemaal van. Vandaag begon de dag voor mij heel vroeg 5u15(als je niet slapen kunt ga je maar foto's maken) maar wel mooi ;


; Het was bewolkt in de morgen en werd het strand egaal gemaakt (voor jullie Jan en Imca!) ;


; 's Middags brak de zon weer door en konden de mensen weer genieten van zon, zee en strand.
. En wat is het hier toch heerlijk om op de schone straten te lopen. Worden iedere dag schoongemaakt en er ligt geen hondenpoep. De honden zijn goed opgevoed. Poepen niet op straat maar op het zand of op het gras en dat wordt altijd netjes opgeruimd door de eigenaren. Ze hebben allemaal plastic zakjes bij zich. Daar kunnen de Nederlanders nog van leren.

zondag 2 juni 2013

Guadalest enz.



Woensdag 29 mei 2013
Vandaag gaan we met Wim en Hermi bij de Chinees eten. Voor €5,- een springroll; babipangang en koffie of ijs. Daar word je niet arm van. Eens kijken of ik dit op internet kan krijgen.
De dame vermaakte ons met haar zang

En hier zijn de foto’s
Het wordt afgezaagd: Stralend, zonnig weer.
De wind komt opzetten en die is helaas koud. We besluiten
daarom  de auto te pakken en naar Quadalest te rijden. Dat
was een goed idee.  



Het is nu zondag en weer is het stralend weer
 Omdat er bij Ciudad Patricia geen stroom uit het stopcontact is gekomen en er op geen enkele stopcontact   stroom blijkt te staan zijn we uitgeweken naar een internetcafe in Benidorm waar Luurd in gesprek is met een Schotse dame.
Een gedeelte van het antwoord van Riet zend ik hierbij.
Ja, ik kende Ingrid goed. Sinds wij in Amstelveen wonen gingen wij veel  naar de wedstrijden van Martinus . Dat was later het nederlands team En Ik word altijd uitgenodigd als oud international en wij gingen ook wel eens naar die wedstrijden als het interessant was.
Zodoende ken ik die meiden. Maar juist met Ingrid had ik de klick. Heb met haar en haar moeder een keer gegeten. En ik kwam haar bij A.H. hier
wel eens tegen.
Het ned.damesteam trainde hier vlak bij in de Emergohal en tussen de middag zag ik haar dan wel in het winkelcentrum
We zijn er allemaal zo kapot van nu we bovendien weten hoe ze aan hun einde zijn gekomen.

Hier in Amstelveen, waar martinus zoveel aan Lodewijk te danken had en Ingrid ook zo bekend is in dit volleybalminded plaatsje is
is het, en waar niet, het gesprek van de dag.Ingrid is trouwens over de hele wereld bekend als topspeelster
Ik ben persoonlijk helemaal geblokkeerd geweest. Ik probeer de knop nu wat terug te draaien, maar er wordt heel wat gehuild.
Maar het leven gaat verder. Ik word net opgebeld over een website : www.denieuwepers.com
Het artikel is van Geert Hahn: Ons is ontzet.
Ik heb het zojuist gelezen. Een indrukwekkend stuk. Hij heeft helemaal gelijk. Die gruwelijkheden hadden niet zo naar buiten mogen komen.
Ik hoor ook net dat de dochters en de ex zo lang de d.n.a. niet vrijgegeven is geen herdenkingen willen.
Kijk maar op de genoemde site.


Tot een volgende keer.